الدعوات : روایت شده که امام زین العابدین علیه السلام از کنار مردى گذشت که بر در خانه شخص دیگرى نشسته بود . به او فرمود : «چه چیز تو را بر درِ خانه این مردِ نازپرورده ستمگر ، نشانده است؟» . گفت : گرفتارى . امام فرمود : «برخیز که اکنون ، تو را به درى راهنمایى کنم که از درِ خانه او بهتر است ، و به پروردگارى که براى تو از او نیکوتر است» . آن گاه ، دستش را گرفت تا به مسجد [ ـِ پیامبر صلى الله علیه و آله ] رسید و فرمود : «رو به سوى قبله کن و دو رکعت نماز بگزار . سپس دستانت را به درگاه خداى عز و جل بالا ببر و او را ثنا بگو و بر فرستادهاش درود بفرست و با آیات پایانى سوره حشر و شش آیه آغازین سوره حدید و دو آیه سوره آل عمران ، خدا را بخوان و از خداى سبحان ، حاجت بخواه که تو چیزى درخواست نمىکنى ، جز آن که بىتردید ، به تو عطا خواهد کرد» .
قال العلّامة المجلسی قدسسره معلّقا : ولعلّها آیة «شهد اللّه» وآیة المُلک (بحار الأنوار : ج 92 ص 272) .
الدعوات : ص 55 ح 138 ،
بحار الأنوار : ج 92 ص 271 ح 22 . علّامه مجلسى ، در ذیل این حدیث گفته است : شاید مقصود از دو آیه یاد شده از سوره آل عمران ،
آیه «شَهِدَ اللَّهُ . . . » ( آیه 18 ) و آیه مُلک ( آیه 26 ) باشد
« احسان بی منت » امام حسن علیه السلام: المَعروفُ ما لَم يَتَقَدَّمهُ مَطلٌ، وَلَم يَتبَعهُ مَنٌّ؛ احسان آن است كه تأخيرى در پيش و منتى در پس، نداشته باشد. بحار الأنوار: ۷۸ / ۱۱۵ / ۱۱/ مرواريد درخشان، ص26
ن : mehrbani
ت : دوشنبه 04 آبان 1394
ز : 11:28
| 
